Wprawdzie bardzo przysłużył się własnemu plemieniu, ale jego hardość i upór szkodziły mu bardzo. Był srogi, okrutny i chciwy krwi. Plemię więc rozpadło się na dwa stronnictwa: zwolenników i przeciwników Ciężkiego Mokasyna, zarówno jawnych, jak i ukrytych. To rozdwojenie wyszło teraz na jaw, kiedy Wohkadeh przemówił. Wielu Siuksów wydało okrzyki uznania i zachęty. Naczelnik obrzucił ich wściekłym spojrzeniem, skinął na kilku najwierniejszych popleczników, którzy natychmiast obsadzili wyjście i odpowiedział: — Każdy Siuks Ogallalla jest wolnym człowiekiem.

- Dowiemy się pomału, a pomóż mi szykować jedzenie dla synów moich, bo jak przylecą, to cię rozerwą. Ugotowały, postawiły na stole i zaraz ogień czym prędzej ugasiły, a matka zagrzebała ją w popiele na kominie. Skoro przylatują synowie, zaraz się najstarszy pyta, co tu jest za świeży duch, bo on toczenie - A toć ja tu już tyle lat jestem i nikt nie przyszedł, a cóż wy się spodziewacie ducha gwiezdnego? Jedzcie, jedzcie - powiada matka. A gdy się już najedli, matka mówi: - Duch świeży! A cóż byście z nim zrobili? - Teraz byśmy nic nie zrobili - odpowiada najstarszy - gdyśmy się najedli. I na tym się skończyło. Następnego dnia udali się znów do lasu.

Był on pasjonatem romansów rycerskich, rozczytywał się w nich i pod wpływem tej lektury postanowił zostać błędnym rycerzem, który walczy ze złem, broni słabszych, stoi na straży czci i honoru damy swego serca. Sporządził sobie zbroję z tektury, dosiadł chudego konia, któremu, zgodnie z rycerskim obyczajem, nadał imię Rosynant, namówił jednego z wieśniaków, Sancza Pansę, by został jego giermkiem, a za damę serca obrał jedną z okolicznych wieśniaczek, Aldonzę, która w jego oczach stała się Dulcyneą z Toboso. wesele Hostessa pracowita ciekawie chodzi stylistyczne kaloryfery.